Czeski zawodniczy samolot akrobacyjny

Historia

Jesienią 1973 r. grupa konstruktorów kierowana przez Jana Mikulę w fabryce Moravan Otrokovice przystąpiła do prac nad projektem Zlín Z-50 (popularnie zwanym „pięćdziesiątka”). Aby stworzyć jak najlepszy samolot akrobacyjny, w trakcie realizacji projektu korzystano z programów komputerowych, pozwalających poprawić parametry aerodynamiczne maszyny. Ponieważ w ówczesnej Czechosłowacji nie produkowano wszystkich potrzebnych podzespołów, sięgnięto po zagraniczne części, mi.in. amerykański silnik.

Pierwszy lot odbył się 18 lipca 1975 roku. Wykazano, że wszystkie założenia zostały spełnione i samolot wszedł do produkcji. Wersję podstawową samolotu, pod nazwą Zlín Z-50L, dopuszczono do wykonywania akrobacji w zakresie przeciążeń +9G do -6G.

W 1981 roku zainstalowano w Z-50 nowy, mocniejszy silnik, tworząc wersję Zlín Z-50LS. W roku 1991 poczyniono dalsze modyfikacje maszyny, dzięki czemu powstał Z-50 LX.

Konstrukcja

Metalowa, półskorupowa. Podwozie wykonane z tytanu, kadłub z cienkiej stali pokryty lekkimi stopami i płótnem. Skrzydła z kompozytów węglowych pokrytych włóknem szklanym. Śmigło trójpłatowe. Zamontowana mocna wytwornica dymu. Samolot jednosilnikowy. W celu maksymalnej redukcji masy płatowca zastosowano mocowanie skrzydeł bezpośrednio do ramy kadłuba. Niewielki zbiornik paliwa (zaledwie 60 litrów) wystarcza do wykonania akrobacji.

Użycie

Pokazy akrobacji powietrznej. Cztery samoloty wersji Z-50 LX były używane przez ekipę Red Bulla „Flying Bulls Aerobatics Team”.

Źródło: Wikipedia