Radziecki naddźwiękowy samolot myśliwsko-bombowy

Historia

Maszyna zaprojektowana w latach 60. ub.w., w biurze konstrukcyjnym Pawła Suhoja w ZSRR. Su-22 stanowi wersję eksportową samolotu Su-17, który wszedł do służby w 1970 roku. W XX wieku był to nowoczesny myśliwiec przystosowany do automatycznych lotów na małej wysokości. Znaczna liczba tych maszyn, użytkowana do lat 90. ub.w. przez wojska lotnicze Federacji Rosyjskiej, została obecnie zakonserwowana i stanowi rezerwę sprzętową. Następne, wysoko unowocześnione wersje Su uznawane są za jedne z najlepszych myśliwców świata.

Konstrukcja i uzbrojenie

Jednomiejscowy średniopłat o zmiennej geometrii skrzydeł. Konstrukcja metalowa półskorupowa, podwozie chowane w locie z kółkiem przednim, kabina hermetyzowana z fotelem katapultowym. Samolot wyposażony w jeden silnik turboodrzutowy.

Uzbrojenie, m.in.:

– dwa działka NR-30 z zapasem po 80 nabojów,

– dwa podskrzydłowe wysięgniki dla rakiet,

– pociski kierowane powietrze-ziemia,

– niekierowane pociski rakietowe – wszystkie kalibry od 57 mm do 370 mm,

– uzbrojenie bombowe – bomby lotnicze o masie do 500 kg, bomby kasetowe.

Użycie

W kodzie NATO samolot funkcjonuje pod nazwą Fitter. Obecnie wykorzystywany jest w siłach powietrznych przez 5 państw: Polskę, Angolę, Syrię, Wietnam oraz Jemen.

Na przełomie lat 80. i 90. ub.w. Polska zakupiła 90 maszyn operacyjnych w wersji Su-22M4 oraz 20 maszyn szkolno-bojowych w wersji Su-22UM3K. Pierwszy Su-22 wylądował w Polsce 28 sierpnia 1984 r. Ponad połowę ze 110 Su-22 wycofano w latach 1999-2005. W 2012 r. zostały tylko 32 sztuki. W roku 2014 podjęto decyzję o modernizacji 18 samolotów, aby umożliwić im pełnienie służby przez kolejnych dziesięć lat.

Źródła:

Wikipedia

Lotnictwo, pierwsze 100 lat, Świat Książki, Warszawa, 2003

Odrzutowe samoloty myśliwskie i wielozadaniowe, Bellona, Warszawa 2000